و بدانيد خداى متعال به كوچكترين تلاش شما توجه ميكند و براى آن، اجر و ثواب ميگذارد و مينويسد؛ اين كارها از ديد خداى متعال بيرون نيست، خارج نيست. گاهى شما مسئول يك بخشى هستيد، يك كارى در فلان اداره دست شماست؛ دلسوزى ميكنيد، علاقه‌مندى نشان ميدهيد، نيم ساعت بيشتر ميمانيد، دقت بيشترى ميكنيد، با مُراجع اخلاق بهترى نشان ميدهيد، صبر و حوصله‌ى بيشترى ميكنيد، هيچ كس هم از شما تشكر نميكند؛ يعنى كسى نميفهمد كه شما اين زحمت را كشيديد، مافوق شما هم نميفهمد، همكار شما هم ملتفت نميشود؛ رنجى را تحمل ميكنيد، بدون اينكه كسى بفهمد يا كسى از شما تشكر كند؛ مردم نفهميدند، اما خدا فهميد؛ دستگاه‌هاى مسئول و ناظر ثبت نكردند، اما كرام‌الكاتبين ثبت كردند، مأموران الهى اينها را ثبت ميكنند. بنابراين يك لحظه‌ى زحمت و تلاش شما هدر نخواهد رفت. اجر الهى خيلى بالاتر از اين اجرهاى دنيوى است، كه ما زبانى از شما تشكر كنيم يا فرض كنيد يك فوق‌العاده‌اى براى فلان كارى به ما بدهند؛ اينها چيزى نيست، اجر الهى مهم است، قبول الهى مهم است. هيچ كار شما، هيچ تلاش شما نيست كه براى خدا انجام بگيرد، مگر اينكه قبول الهى، لطف الهى، اجر الهى و پاداش الهى بلافاصله پشت سر آن هست؛ ولو ديگران نفهمند. با اين نگاه بايد كار كرد، تلاش كرد