حی علی الجهاد
این بار دعوا سر گروهک ریگی و القاعده نیست . کسانی افتاده اند به جان ملتی که هیچ سلاحی ندارد جز کفن و لبیک یا حسین(ع). حال مردم بحرین دیروز مردم ما در زمان جنگند. جنگ ما تمام شد صدام به درک واصل شد درآن سال ها مزدوران فعلی آمریکا در منطقه هرچه خواستند به صدام دادند و ما چشم بستیم چون ما ملتی قوی بودیم اما در قبال حادثه بحرین نمی توان سکوت کرد وقتی مظلومیت مردم بحرین را می بینیم.
دستمان به فلسطین نمی رسد اما به بحرین که می توانیم برسیم!
مَنْ سَمِعَ رَجُلاً يُنادى يا لَلْمُسْلِمينَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِم
مگر این ندای پیامبر نیست که می گوید کسی که بشنود ندای مسلمانی را و به یاریش نشتابد مسلمان نیست با ندای مردم بحرین دیگر کدام مصلحت و سیاست توان سکوت در مقابل کشتار مسلمانان بحرین دارد. مراجع تقلید در راس امورند اینجا مساله نه حکومت خودمان است و نه حاکمان ون ه دعواهای داخلی و فضای غبار آلود، مساله همان چیزی است که عمری برای ان مطالعه کردند و عبادت . در مقابل فریاد مرجعیت چه کسی می تواند سیاست بازی کند؟
این خواست آمریکایی هاست که ملت های منطقه به جان هم بیافتند اما آیا باید به خاطر جلوگیری از نقشه امریکایی ها در مقابل کشتار شیعیان مظلوم سکوت کرد؟ ما به خوبی می دانیم که در دنیای فعلی حقایق را وارونه می کنند آن طور که واقعیت جنگ و انقلاب ما را وارونه کردند اما ما با حقیقت دین با اسلام ناب با همه دنیا جنگیدیم و پیروز شدیم.

علی(ع) بر نهروانیان شمشیر نکشید تا آن زمان که تیغ برنکشیده بودند. امروز مسلمان نمایان مزدور غرب تیغ بر ملتی مظلوم کشیده اند. صدای حی علی الجهاد و درخشندگی سفیدی کفن های برتن شیعیان که به رنگ قرمز بر روی آن نوشته شده است هیهات من الذلة از هر صدایی و سلاحی بالاتر است، فریاد حی علی الجهاد سر دهید تا ببینید و ببینند شمشیر برنده حقیقت را.
صدای مظلومیت مردم مظلوم بحرین سبب شد تا آخرین نوشته ای که قصد نوشتنش را نداشتم برای مردمی بنویسم که حقیقتا مظلومند
والعاقبة للمتقین